De kleine hel

 

In Niets te verliezen en toch bang sprak Renate Rubinstein over 'de kleine hel, de dameshel zullen we maar zeggen'   In die kleine hel belandt de vrouw die bedrogen is.

Waande je je veilig in je eigen huis, bij je eigen man, van het ene op het andere moment blijkt die veiligheid niet te bestaan. Je bent bedrogen door de persoon van wie je het 't minst verwachtte, je toekomst ligt aan diggelen, je gelukkige verleden wordt je ontnomen. En de eerste bij wie je troost zou willen zoeken, is juist de veroorzaker van al het leed.

 Geen wonder dat de vrouwen die in hun eenjte door die hel moeten vaak denken 'was het de dood maar die ons scheidde'. Dan mochten ze rouwen, zijn foto's op de piano laten staan en hem een beetje idealiseren. Nu blijft het verdriet, boosheid en angst, en van die drie vooral de angst.

Marijke Hilhorst sprak met een twaalftal bedrogen vrouwen over hun hel, of ze eruit wisten te ontsnappen en zo ja hoe. Wisten ze hun relatie nog te redden? En hoe kijken ze jaren later terug op hun ervaring? 

Reacties in de pers:

Ranne Hovius, Psychologie Magazine: 'Er komen vrouwen aan het woord die hun huwelijk totaal onverwacht zien eindigen in een drama van bedrog en ontrouw. De aard van het bedrog varieert, maar de reacties van de vrouwen vertonen grote overeenkomsten: het aan flarden gescheurde zelfrespect, de opeenvolgende stadia van fysieke pijn, woede, verdriet en rouw, de overpeinzing dat het makkelijker te verdragen was geweest als hun man was overleden. Ook bij het herstel na de scheiding - waar het in de meeste gevallen op uitloopt- vallen de overeenkomsten op: het belang van de goede vriendenkring, het geleidelijk leren waarderen van de vrijheid, en de behoefte aan een nieuwe partner. De kleine hel is eerder herkenbaar dan verrassend. Het opmerkelijkst is misschien wel de botheid en de lafheid waarmee veel overspelige mannen het op ontdekking laten aankomen om pas dan te vertrekken. Wat ook in veel verhalen terugkomt, is de weigering van de bedrogen vrouwen om het als goed ervaren huwelijksverleden bij het grofvuil te zetten, ook als de trouweloze echtgenoot achteloos op het gedeelde geluk afdingt met een 'het was al jaren niks met jou'.  'Trouw,' schreef Milan Kundera ooit, 'geeft eenheid aan levens die anders in duizenden stukjes uiteen zou vallen. '  De kleine hel  laat zien hoe he vrouwen jaren kostte om de stukken weer enigszins aan elkaar  te lijmen.'

 Heleen Spanjaard, Margriet: ' Twaalf eerlijke, hartverscheurende verhalen over wanhoop, ongeloof en verdriet.'

Joan Makenbach, Flair: 'Ontrouw wordt pas bedrog als er over wordt gelogen. En dat is erg, want het belangrijkste dat je samen hebt - vertrouwen en veiligheid - staat dan op het spel. '

Ria Goris, Milo: 'Bedrog is ongelooflijk ingrijpend, vooral als je beseft dat degene van wie je houdt lange tijd over veel dingen heeft gelogen. Heel wat overspeligen willen zo vlug mogelijk hun eigen straatje schoonvegen. De schuld  bij de ander leggen is een veel voorkomende manier: ''Jij hebt me in haar armen gedreven.''

Anonieme reactie: 'Ik heb het boek in een avond uitgelezen, een triest en tegelijk fascinerend boek... maar voor mij zeer herkenbaar tot in de perverse details toe.  Het is geweldig dat je woorden hebt gegeven aan de wreedheid van de gebeurtenissen, de wanhoop en het verdriet hebt benoemd en dat je een aantal vrouwen een gezicht hebt gegeven. Veel vrouwen zwijgen er namelijk liever over, alsof zíj zich moeten schamen in plaats van de daders, en lijden in stilte.'

Anonieme reactie: ' Uw boek was voor mij als mede-bedrogen-echtgenote zeer herkenbaar. Ruim drie jaar geleden besloot ik een eind aan mijn huwelijk te maken toen ik ontdekte dat mijn man het, behalve met mij, ook met heel veel andere dames gezellig had en daar vreselijk over loog, alles tot huilens toe ontkende (dat zou hij nooit doen want hij hield zoveel van mij) tot de bewijzen toch echt op tafel kwamen. Ik ben door een hel gegaan maar daar ook weer uitgekomen. Het gaat mij uitstekend; eigenlijk heb ik het leuker dan ooit. Druk met familie, werk, hobbies, studie, maar tevreden. Wat terug is, is mijn gevoel van eigenwaarde. Dank voor uw boek, het heeft me geraakt en bevestigde de keuze die ik maakte. '

Anonieme reactie van een man: ' In mijn geval was ik de dader en mijn vrouw het slachtoffer. Ik herken veel in uw boek en daar waar het gaat over de pijn bij vrouwen,  zie ik wat ik mijn vrouw heb aangedaan. Het is te laat, maar ik heb er vreselijk veel spijt van.'

Boek bestellen:

  home
mijn bio
mijn boeken
uit de pers
column
mien bakgraag
schrijfcursus
uw biografie
contact
colofon
links